„Dupe culture” a nowe znaczenie znaków towarowych

Klasyczne podróbki przestają być dziś głównym problemem marek. Zamiast bezpośredniego kopiowania coraz częściej pojawiają się produkty określane jako dupes, czyli tańsze odpowiedniki inspirowane popularnymi produktami renomowanych firm.

Takie towary zazwyczaj nie są wierną kopią ani nie wykorzystują identycznego oznaczenia. Często przedstawiane są jako produkty „inspirowane” lub „porównywalne”. Mimo to mogą budować wśród konsumentów skojarzenia z marką o ugruntowanej pozycji.

W odpowiedzi na to zjawisko niektóre firmy podejmują działania strategiczne w obszarze własności intelektualnej. Przykładem jest marka Lululemon, która zarejestrowała oznaczenie Lululemon dupe. Tego typu rejestracje mają charakter prewencyjny, służą zabezpieczeniu przestrzeni skojarzeń rynkowych i ograniczeniu wykorzystywania renomy marki przez podmioty oferujące tańsze odpowiedniki.

Współcześnie znaki towarowe pełnią więc znacznie szerszą funkcję niż kiedyś. Oprócz ochrony przed używaniem identycznych lub podobnych oznaczeń przez konkurencję, coraz częściej stają się narzędziem zarządzania wartością i wizerunkiem marki.

W realiach szybkich zakupów internetowych decyzje zakupowe często podejmowane są bez dokładnej analizy pochodzenia produktu. Z tego powodu ochrona znaków towarowych obejmuje dziś nie tylko przypadki bezpośredniego kopiowania, ale również sytuacje, w których podobne oznaczenia mogą wywoływać skojarzenia z renomowaną marką.

W efekcie rejestracja znaku towarowego nie jest już wyłącznie formalnością prawną. Coraz częściej stanowi początek świadomej strategii ochrony i budowania wartości marki.

O tym i o wiele więcej dowiedzą się Państwo z artykułu Katarzyny Jedynak-Gierady, który ukazał się w serwisie pro.rp.pl Tańsze zamienniki (dupe culture) – kiedy marki chronią swoje podróbki?.